به خاطر مصرع اول!!

ناراحت كه نميشين اگه شعرتون يه خورده دستخوش تغيير بشه!؟؟

من كه نميشم!!
از بامدادان تا شامگاهان ذکر و نیاز
رسیدن به همه ی کائنات و راز
صدایت میزنم به وقت نماز
صدای تو خوب است پس بنواز
دلیل است زیبایی این صدا
پس حواست باشد نروی به کما
دگر از هر صدا بیزارم
ای خدا نکند که بیمارم
نکند که نومید گشته ام ز تو
از تو یا از این حیات نو
تمام تنهاییم به یاد تو
شب و روزم گذران با ذکر تو
رفتی دوباره و من بدون وجود تو
خواستار غرق شدنم در وجود تو
با تو آسمون شب پر از ستارس!
دل من بی تو پاره پاره اس!
تو شعراي هميشگيم بازم تورو كم ميارم!